Een boeiende cultuur, lekker eten, vriendelijke mensen en meestal een stralend zonnetje. Italië is zonder twijfel mijn favoriete Europese reisbestemming. Met het gezin reisden we al meermaals die richting uit, maar ook als leerkracht kon ik het land al een tiental keren bezoeken. De zesdejaars maken jaarlijks een cultuurhistorische rondreis door Italië langs alle niet te missen hoogtepunten en ik zet graag mee mijn schouders onder de organisatie.
Die organisatie vergt soms wel wat geduld. Italianen zijn vaak chaotisch. Openingsuren die vorige week van toepassing waren, gelden mogelijks deze week niet meer. Als er op een site staat dat je iets kan reserveren vanaf een bepaalde datum, is het een goed idee om enkele dagen/weken tevoren ook al een poging te doen. Ik weet uit ervaring dat de kans bestaat dat je op die welbepaalde datum te horen krijgt dat de reservaties toch wat vroeger zijn open gegaan en dat alles intussen volzet is. Maar… met een goede dosis geduld, kan je een fantastische reis naar ‘la bella Italia’ in mekaar steken.
Ik geef hier graag een overzichtje van steden die wij de moeite waard vinden en activiteiten die wij daar reeds gedaan hebben. De informatie die ik geef, werd gecheckt in het voorjaar van 2026.
Het is niet mijn bedoeling om uitvoerig uit te wijden over alle bezienswaardigheden, maar eerder om kort ideeën te geven over de verschillende mogelijkheden.
Heb je toch graag meer informatie? Stuur mij dan gerust een bericht en ik help je met veel plezier verder. Ook indien je zelf andere ervaringen of tips hebt, dan hoor ik dat graag.
ROME
Rome is één groot openluchtmuseum. Gewoon wandelen door de stad is al een attractie op zich én bovendien goedkoop. Je hoeft niet persé ergens binnen te gaan om veel te zien.
Je kan je wandelingen best vooruit plannen, zodat je zeker niets mist. Ik doe hier enkele suggesties voor mogelijke routes.
Alvast één tip: In Rome vind je kerken op elke straathoek. Als je daar wil binnengaan, moet je ‘fatsoenlijk’ gekleed zijn, met andere woorden: geen blote schouders of korte shortjes.
Klassieke wandeling, eventueel met Colosseum en Forum
Een bezoek aan het Colosseum moet je vooraf vastleggen. Doe dat op tijd, zeker als je reist in het hoogseizoen. Tickets worden een viertal maanden op voorhand beschikbaar gesteld. Je moet dan ook kiezen voor een tijdslot. Het is handig om het Colosseum ’s ochtends in te plannen, zodat je doorheen de dag niet voortdurend je klok in het oog moet houden. Bovendien moet je, zelfs met een reservatie, vaak nog even in de rij staan. Op het warme middaguur is dat niet erg aangenaam. Reken zeker 1,5 uur voor je bezoek. Als je ook de arena wil bezoeken, heb je een extra ticket nodig.
De meeste ticketformules voor het Colosseum geven ook toegang tot het Forum Romanum. Daarvoor is geen tijdslot van toepassing. Je kan na je bezoek aan het Colosseum rustig het Forum op wandelen. De ingang bevindt zich vlakbij de uitgang van het Colosseum. Als je het Forum wil bezoeken, reken dan ook hiervoor minstens 1,5 uur, al kan je hier gerust een halve dag spenderen.
Na je bezoek aan het Forum wandel je richting ‘Circus Maximus‘, vandaag de dag een ietwat saaie zandvlakte maar in de oudheid dé plaats voor spanning en amusement. De Romeinen gingen hier kijken naar paardenraces. Het gebouw zelf is jammer genoeg verdwenen, maar je krijgt wel nog een mooi idee van de omvang en de vorm van het imposante gebouw.
Als je aan het Circus Maximus richting Tiber kijkt, kan je aan je linkerhand een helling opwandelen, de Clivo dei Publicii. Bovenop de helling is de Basiliek van Santa Sabina met daarnaast het bekende ‘sleutelgat‘ in de poort van de priorij van de Ridders van Malta. Er staat meestal een rij mensen, dus je kan het moeilijk missen. Op een heldere dag krijg je een spectaculair zicht wanneer je door dat sleutelgat kijkt. Meer ga ik nog niet verklappen…
Voor je terug de helling af wandelt, is een bezoek aan de ‘Giardino degli Aranci‘ ook nog de moeite, een rustige plek in deze drukke stad.
Terug beneden, kan je verder wandelen richting Tiber. Je komt dan op een pleintje met een mooie kerk, de Santa Maria in Cosmedin. De lange rij bij de ingang is vooral bedoeld voor de ‘Bocca della verità’. Het interieur van de kerk is nochtans ook een bezoekje waard, vooral de vloer is indrukwekkend. Op het pleintje staan twee tempels, de tempel van Portunus en de ronde tempel van Hercules Victor (Niet de ronde tempel van Vesta, dus! Die staat op het Forum Romanum.)
Wandel een eindje langs de Tiber en steek zeker de brug even over naar het Tibereilandje. Tegenwoordig is daar een ziekenhuis gevestigd, vroeger een tempel voor de god van de geneeskunde, Asclepius. Het thema gezondheid is dus nog steeds aanwezig.
Wanneer je ook de brug aan de andere zijde van het eiland oversteekt, kom je aan in Trastevere, letterlijk ‘over de Tiber’. Een toffe wijk om ’s avonds te gaan eten. Onze wandeling keert echter terug richting het centrum, terug langs de brug waarheen we gekomen zijn, de ponte Fabricio ook gekend onder de naam ‘ponte quattro capi’.
Steek de grote baan langsheen de Tiber over en neem meteen de eerste zijstraat, je passeert langs de Joodse synagoge en doorheen de Joodse wijk. Je botst dan meteen op de Porticus van Octavia, een overblijfsel van een veel groter gebouw uit de klassieke oudheid, waar meerdere tempels in ondergebracht waren. Als je onder die porticus doorloopt, zie je op je rechterhand het theater van Marcellus, een antiek theater dat door keizer Augustus werd opgedragen aan zijn overleden neef en schoonzoon.
Wandel verder heuvelopwaarts, naar links op de Via del teatro di Marcello. Na een vijftal minuten zie je aan je rechterhand een grote trap die leidt naar de top van de capitoolheuvel. Het plein bovenaan de trap, met een ruiterstandbeeld van Marcus Aurelius, is zeker een bezoekje waard. Hier vind je ook de Capitolijnse musea, met heel wat overblijfselen uit de klassieke oudheid en vanuit de kelderverdieping een indrukwekkend zicht op het Forum Romanum. Ook de moeite: ga bovenaan de trap meteen naar rechts en volg de baan gedurende een tweetal minuutjes. Dan bereik je een binnenplein waar het reusachtige standbeeld van keizer Constantijn werd nagebouwd. Originele onderdelen van dat beeld vind je in de Capitolijnse musea. De reconstructie is vooral interessant om de ware grootte van het beeld te kunnen inschatten.
Om de Capitoolheuvel weer te verlaten, zijn er twee opties. Ofwel keer je terug langs de trap van daarnet. Je kan dan je weg vervolgen langsheen de Capitoolheuvel en een kijkje nemen bij het grote, witte bouwwerk op Piazza Venezia: het monument van Vittorio Emanuele II. Als je van daaruit de baan verder volgt, rond de Capitoolheuvel, kom je terecht op de Via dei Fori Imperiali.
Je kan op de Capitoolheuvel ook een andere trap nemen, aan de linkerkant van het gebouw dat zich tegenover de eerste trap bevindt. Als je daar naar beneden gaat, kom je meteen terecht op de Via dei Fori Imperiali en hoef je dus niet helemaal rond het monument van Vittorio Emanuele II.
Langsheen de Via dei Fori Imperiali bevinden zich de keizersfora, ‘marktpleinen’ van meerdere keizers. Het dichtstbij Piazza Venezia is het forum van Trajanus, met de indrukwekkende zuil. Die zuil herinnert aan de overwinning van de keizer tegen de Daciërs, een volk uit het huidige Roemenië. In stripverhaalvorm kan je het wedervaren van de Romeinen volgen op de zuil. Het forum, meer bepaald de markt van Trajanus, is ook te bezoeken en geeft heel wat interessante informatie op grote panelen. De ingang bevindt zich aan de achterzijde van het forum.
Wanneer je je wandeling vervolgt langs de Via dei Fori Imperiali, passeer je nog andere fora, waaronder die van keizer Augustus en Julius Caesar. Daarachter heb je een zicht op het Forum Romanum. Vlak voor je je wandeling beeïndigt bij je beginpunt van deze ochtend, loont het de moeite om een kijkje te nemen op de muur aan je rechterkant. Daar zie je oude landkaarten die de evolutie van het Romeinse Rijk weergeven.
Je bent nu vlakbij de wijk Monti, een volkse wijk met heel wat leuke restaurantjes.
Wandeling van renaissance en barok, eventueel met Pantheon
Deze wandeling brengt je langs enkele bekende bezienswaardigheden in het centrum van Rome. De monumenten liggen allemaal vrij dicht bij mekaar, je kan dus starten waar je wil. De meeste bouwwerken en pleinen dateren uit renaissance en barok, al kunnen we ook op deze wandeling niet voorbij de overblijfselen uit de klassieke oudheid.
Een optie is om te starten aan de Spaanse Trappen, een indrukwekkende trap die Piazza di Spagna verbindt met de hoger gelegen kerk ‘Trinità dei Monti’. De trappen hebben niets met Spanje te maken (ze werden zelfs betaald door de Fransen), maar zijn genoemd naar de Spaanse ambassade vlakbij.
Van aan de Spaanse Trappen is het zo’n 5 minuten stappen naar de Trevifontein. Door de grote drukte in dit stadsgedeelte, duurt het al gauw wat langer. Ook het plein rond de bekende fontein is razend druk. Opletten voor zakkenrollers! Je kan de fontein van ver bewonderen en foto’s nemen. Als je vlakbij de fontein wil geraken en eventueel een muntstukje in het water gooien, moet je op bepaalde tijdstippen inkom betalen: 2 euro. Meestal is dit van 9u tot 22u, maar sommige dagen zijn er wijzigingen. Check de website.
Steek de Via del Corso over en volg de kleine straatjes richting Pantheon. Onderweg zijn nog enkele bezienswaardigheden te bekijken, waaronder de zuil van Marcus Aurelius, de tempel van Hadrianus en de kerk van Sint Ignatius van Loyola (met indrukwekkend plafond).
Het Pantheon is zeker een bezoekje waard. De reusachtige koepel (de grootste ter wereld van ongewapend beton) heeft een gat bovenaan waardoor het licht naar binnenvalt. Een ticket voor het Pantheon kost 5 euro en kan ter plekke gekocht worden. Let wel, op drukke dagen staat er vaak een lange rij en zijn mogelijks geen tickets meer beschikbaar. Op voorhand boeken is aan te raden, alleen moet je dan wel rekening houden met je timing, aangezien je een ticket koopt voor een bepaald tijdslot.
Na het bezoek aan het Pantheon is het maar een vijftal minuten stappen naar Piazza Navona met de beroemde vierstromenfontein, één van de meesterwerken van de kunstenaar Bernini. Het plein zelf is levendig en ’s avonds hangt er een gezellige sfeer. De restaurantjes op het plein zijn wel aan de dure kant. Het is beter om één van de straatjes in te duiken als je hier in de buurt wil eten.
Piazza Navona ligt niet ver van Campo dei Fiori, een gezellig pleintje waar elke ochtend een markt plaatsvindt. Blijf even staan bij het standbeeld van Giordano Bruno en neem dan het straatje naar Piazza Farnese. Het palazzo dat je daar ziet, tegenwoordig de Franse ambassade, behoorde toe aan de familie Farnese en is één van de meest indrukwekkende renaissancepaleizen van de stad, de bekende kunstenaar Michelangelo heeft meegewerkt aan de bouw ervan.
Op het plein zie je 2 fonteinen staan, gemaakt van badkuipen uit de badhuizen van keizer Caracalla.
Neem de straat aan de linkerkant van palazzo Farnese en je komt al snel aan bij Galleria Spada, een museum vooral bekend om de galerij van Borromini met ’trompe l’oeil’-effect. Je raakt gratis tot op het binnenpleintje van waaruit je de galerij kan zien, maar als je de galerij in wil, moet je een toegangsticket kopen. Dit is in mijn ogen niet echt de moeite.
Doorheen de kleine straatjes kan je verder wandelen naar Piazza Mattei. Geen echte ‘must’ maar wel heel mooi: de schildpaddenfontein op dit plein.
Hier ben je vlakbij de Area Sacra del Largo Argentina, ook bekend als ‘het poezenforum’. Je kan dit forum bezoeken (betalend), maar van bovenuit heb je ook al een mooi zicht op wat er te zien is. En vooral: dit plein geeft een goed beeld van wat er in Rome allemaal onder de grond zit. Er valt nog heel wat op te graven en te ontdekken in deze eeuwenoude stad.
Sint-Pietersplein en Sint-Pietersbasiliek, eventueel met de Engelenburcht
Zelfs voor wie niets heeft met het katholieke geloof, is het Sint-Pietersplein zeker een bezoekje waard: de prachtige zuilengalerij van Bernini, de Egyptische obelisk, de twee fonteinen… Een prachtig staaltje van architecturale symmetrie.
Ga zeker ook eens naar binnen in de basiliek. De beroemde pietà van Michelangelo staat meteen rechts van de inkom. Het grote baldakijn boven het altaar kan je niet missen. En, een leuk weetje… Op de vloer in de middenbeuk staan de afmetingen van andere bekende kerken ter wereld, om aan te duiden dat de Sint-Pietersbasiliek wel degelijk tot de grootste religieuze gebouwen op aarde behoort. Los van alle bezienswaardigheden is de Sint-Pietersbasiliek ook gewoon een indrukwekkend bouwwerk. Wandel wat rond, kijk om je heen en laat je overdonderen door alle overdadige versieringen.
De basiliek is gratis te bezoeken. De rij oogt somt erg lang, maar gaat meestal wel vrij vlot vooruit. Wil je hier niet teveel tijd verliezen, kom dan zeer vroeg op de ochtend wanneer het nog rustig is.
Denk er wel aan dat dit een ‘heilige plek’ is en je dus deftig gekleed moet zijn. Met blote schouders, een diepe decolleté en korte short raak je niet binnen.
Het is mogelijk om ook de koepel van de Sint-Pietersbasiliek te bezoeken. Hiervoor moet je wel betalen. De kostprijs is 8 euro en je kan tickets kopen in de basiliek. Voor het eerste gedeelte is er een lift, daarna moet je met de trap verder omhoog. Op een bepaald moment loop je tussen de 2 lagen waaruit de koepel bestaat (geen aanrader voor mensen met claustrofobie). Wij vonden het heel interessant om te zien hoe die constructie in mekaar zit. Na de lange klim word je beloond met een prachtig uitzicht over de stad.
Wanneer je de basiliek verlaat en opnieuw het plein oploopt, kan je meteen door de zuilengalerij naar rechts gaan. Daar kan je een bezoek brengen aan het ‘campo santo dei teutonici e dei fiamminghi‘. Je moet toestemming vragen aan de Zwitserse wachters en die laten je dan door, langsheen de muur rond Sint-Pieters. Je komt dan terecht op een klein kerkhof waar vooral Duitsers en Vlamingen begraven liggen die een band hadden met Vaticaanstad. Een oase van rust in deze drukke stad.
Vanop het plein loopt een brede laan, de Via della Conciliazione, recht naar de Engelenburcht. Dat gebouw was oorspronkelijk het mausoleum van keizer Hadrianus, maar werd door de eeuwen heen voor allerlei andere doeleinden gebruikt, onder andere als versterkte burcht ter bescherming van de pausen. Tussen het gebouw en de pauselijke residentie in vaticaanstad werd een doorgang aangelegd, de corridoio. De brug tegenover de Engelenburcht heeft de toepasselijke naam ‘Engelenbrug‘ en biedt een mooi zicht op het gebouw.
musea
In Rome heb je keuze in overvloed als je musea wil bezoeken en zal je dus keuzes moeten maken. Drie aanraders:
Galleria Borghese
Mijn torenhoge favoriet! Om te beginnen: de locatie. Een schitterend gebouw in een groot park. In dat park kan je na je bezoek nog wat rondwandelen om in de schaduw van de bomen wat koelte op te zoeken. Wij huurden een roeibootje op de vijver.
Verder is ook de kunstcollectie in het museum zeer gevarieerd. Er hangen schilderijen van tal van beroemde kunstenaars (Titiaan, Caravaggio, Boticelli, Rubens om er enkele te noemen). Het hoogtepunt vond ik de beeldhouwwerken en dan vooral die van Bernini. Die zijn zo fijn, gedetailleerd en nauwkeurig gemaakt dat ze levensecht lijken. Je kan je nauwelijks voorstellen dat het gaat om marmeren figuren.
Het museum is open van dinsdag tot zondag. Reservatie is altijd verplicht. Op de eerste zondag van de maand is toegang gratis, maar ook dan moet je reserveren en daarbij de reservatiekosten betalen.
Capitolijnse musea
Deze musea bevinden zich op de Capitoolheuvel vlakbij het Forum Romanum. Het museum bestaat uit 2 gebouwen die verbonden zijn door een ondergrondse gang. In het museum vind je vooral beeldhouwwerken uit de klassieke oudheid en de renaissance. Wanneer je van het ene gebouw naar het andere gaat via de kelderverdieping, kan je naar het terras van waarop je een schitterend uitzicht hebt op het Forum Romanum. Alleen al daarvoor is dit museum meer dan de moeite waard.
Het museum is elke dag geopend, behalve 1 mei en 25 december.
Vaticaanse musea
Een reusachtig museum in Vaticaanstad met steeds een lange wachtrij aan de inkom. Hier is het zeker aan te raden om tickets vooraf te boeken via de website. De prijs ligt rond de €25. Let op dat je tijdig boekt én zorg dat je via de officiêle website boekt. Op andere sites durft men al eens veel hogeren prijzen te vragen.
Het is handig om je bezoek op voorhand voor te bereiden en te bepalen welke kunstwerken je zeker wil zien, anders loop je ter plekke wat verloren. Sowieso kom je langs de Sixtijnse kapel met haar prachtige plafond van de hand van Michelangelo.
De Vaticaanse musea zijn gesloten op zondag, met uitzondering van de laatste zondag van elke maand. Dan kan je in de voormiddag gratis naar binnen, maar dan is er uiteraard nóg meer volk dan gewoonlijk. Reserveren voor dat moment is niet mogelijk.
OSTIA
In Ostia bevond zich in de oudheid de haven van Rome. Nu kan je er terecht voor een dagje strand of voor een bezoekje aan Ostia Antica. Dat laatste is een enorm archeologisch park waar je gerust een hele dag kan ronddwalen: een theater, het forum, openbare toiletten, eethuisjes en nog veel meer. Je krijgt hier een mooi beeld van het leven van de oude Romeinen. Als je nooit in Pompei geraakt, is dit al een mooi alternatief.
Ostia Antica is gesloten op maandagen. Je geraakt er makkelijk met het openbaar vervoer vanuit Rome Centrum: metro en trein.
ORVIETO
Na enkele drukke dagen in Rome is het fijn om even de rust op te zoeken. Op een kleine 2 uur rijden, in de regio ‘Umbrië’, ligt Orvieto, een oud Etruskisch stadje. De stad ligt op een hoogte en biedt prachtige uitzichten op de omgeving.
Heb je zin in een stevige wandeling? Rondom de stadsmuren loopt een wandelpad, de ‘Anello della Rupe’, waarmee je makkelijk anderhalf tot twee uur zoet bent. Niet zozeer de afstand maakt het pittig, die is maar een kleine 5 km, maar er komt toch wat stijgen en dalen aan te pas.
Na de wandeling volgt er nog een kleine klim richting stadscentrum. Daar vind je heel wat ambachtelijke winkeltjes en ook gezellige terrasjes, waar je kan proeven van de ‘Orvieto Classico’, een witte wijn uit deze omgeving.
De prachtige duomo met indrukwekkend versierde gevel gaat met de meeste aandacht lopen. Wanneer de zon op de gouden ornamenten valt, geeft dat een zeer speciaal effect.
In Orvieto valt er ook ondergronds vanalles te beleven. Vlakbij de duomo kan je ondergrondse grotten bezoeken, maar nog specialer is de oude waterput aan de rand van de stad, de ‘pozzo di San Patrizio’. De put dateert van de 16de eeuw en is 62 meter diep. Via een spiraalvormige trap daal je af tot helemaal beneden, om daarna via een andere trap weer naar boven te komen. Het systeem zit ingenieus in mekaar.
ASSISI
Een andere optie om te bekomen van de drukte in Rome: Assisi. Eveneens gelegen in Umbrië, bevindt dit stadje zich om zo’n 2.30 u rijden van de hoofdstad. Ook hier kom je terecht in een oase van rust.
De basiliek van Sint-Franciscus is aan de buitenzijde veel soberder dan de dom in Orvieto. Binnen kan je prachtige fresco’s bekijken van de kunstenaar Giotto, zowel in de bovenkerk als in de benedenkerk. Er is ook een crypte waar de heilige Franciscus ligt begraven.
De stad zelf heeft gezellige kleine straatjes, heel veel winkeltjes en ook hier: terrasjes!
Buiten de stad kan je een bezoekje brengen aan het San Damianoklooster, één van de belangrijkste plekken in het leven van Sint Franciscus en van de heilige Clara. In 20 minuutjes wandel je naar deze plek. Het is er heel rustig, eenvoudig en je hebt er prachtige uitzichten over de vallei.
Ook rond Assisi zijn er mogelijkheden tot wandeltochten. Je bevindt je op de Monte Subasio en er is onder meer de mogelijkheid om te wandelen naar Eremo delle Carceri, een plaats in de bergen waar Sint Franciscus zich terugtrok om te rusten en alleen te zijn met god. De wandeling heen en terug vanuit Assisi is een dikke 8 km. De wegen zijn goed begaanbaar, maar uiteraard moet je wel stijgen en daarna dalen. Reken toch op meer dan 2 uur om de wandeling af te werken.
SIENA
In de regio Toscane zijn heel wat stadjes die een bezoekje waard zijn, allemaal zeer geschikt voor een dagtrip. In Lucca reden we met een go-cart over de stadsmuren, in San Gimignano wandelden we tussen de hoge woontorens en aten een ijsje op het centrale plein. Volterra en Arezzo staan nog op mijn lijstje.
Siena blijft wel mijn favoriet in deze regio. De stad is bekend van de wielerwedstrijd ‘Strade Bianche’ of van de James Bondfilm ‘Quantum of Solace en druk bezocht omwille van de jaarlijkse Palio (paardenraces in juli en augustus). Toch is het gewoon de stad op zich die mij aantrekt. Het schelpvormige plein, de kleine straatjes, de dom. Je kan hier uren rondslenteren of genieten van de zon op een terrasje. Ook ’s avonds heeft de stad iets magisch.
Zoals in vele stadjes in de regio parkeer je de auto best aan de rand van de stad en ga je dan te voet het centrum in. In Siena zijn zelfs parkings van waaruit je met een roltrap de stad kan bereiken.
Firenze
Wanneer je met de auto naar Firenze rijdt, is Piazzale Michelangelo een mooie stop alvorens de stad echt binnen te rijden. Van hieruit heb je een uitzicht over de Arno en de bekende koepel. Indien je met het openbaar vervoer naar Firenze komt, kan je uiteraard ook wandelen naar dit uitzichtpunt. Loop dan zeker door de rozentuin, de giardino delle rose.
Firenze zelf is heel wat kleiner en overzichtelijker dan Rome. In één dag kan je eigenlijk al vrij veel gedaan krijgen, indien je vooral wil rondwandelen en niet echt de ambitie hebt om ergens binnen te gaan. Wil je wél musea bezoeken, hou dan rekening met een lange wachtrij, zeker in het hoogseizoen. Op voorhand tickets kopen is dan een goed idee. Vaak mag je daarmee zelfs de wachtrij overslaan.
Wandeling langsheen de hoogtepunten
Omdat alle bezienswaardigheden vrij dicht bij mekaar liggen, kan je eigenlijk om het even waar de wandeling starten. Wij beginnen aan de bekendste brug van Firenze en misschien zelfs van heel Italië: de Ponte Vecchio. Op deze brug zijn tegenwoordig haast uitsluitend juwelierszaken gevestigd, in de begindagen van de brug waren dat slagers.
Kijk ook eens boven de huisjes: daar loopt een gang, de Corridor van Vasari, die de Uffizigalerij moest verbinden met het Palazzo Pitti, ooit de verblijfplaats van de rijke Medicifamilie.
Wanneer je de brug af gaat richting stadscentrum is het leuk om even een klein straatje aan je linkerhand in te duiken en de sfeer van het middeleeuwse Firenze op te snuiven. Je ziet hier nog enkele woontorens uit de 13de en 14de eeuw.
De Mercato Nuovo was vroeger al een marktplaats en ook nu vind je er nog kraampjes. Neem zeker een kijkje bij ‘Porcellino’, het bronzen everzwijn aan de zuidzijde van de markt. Als je over zijn neus aait, mag je erop vertrouwen dat je nog eens zal terugkeren naar Firenze.
De volgende halte is Piazza della Signoria, een groot plein met het Palazzo Vecchio als grote blikvanger. Voor de inkom staat een kopie van de David van Michelangelo. Onder de loggia vlakbij het gebouw staan tal van bekende standbeelden. Onder de galerij die loopt tot aan de Arno bevindt zich het bekendste museum van heel Italië: Uffizi.
Neem de brede winkelstraat, de Via dei Calzaiuoli, die loopt naar de Dom. Onderweg kom je de Orsanmichele tegen, oorspronkelijk een klooster, dan een graanhal, nu een kerk. De ingang bevindt zich aan de achterzijde. Je kan ook gewoon eens rond het gebouw lopen om alle beelden in de nissen te bekijken.
Loop verder richting Dom, maar ga vlak voor je die bereikt nog even naar het grote plein op je linkerhand, Piazza della Reppublica. Hier was ten tijde van de Romeinen het forum, de centrale markt. Ook in latere tijden was dit nog steeds een marktplaats, tot er aan het einde van de 19de eeuw een groots en pralerig plein werd aangelegd. Wanneer je onder de triomfboog doorloopt, kom je na enkele minuten bij Palazzo Strozzi, het meest indrukwekkende palazzo uit Firenze.
Nu kan je teruglopen richting Dom, de Santa Maria del Fiore. Het meest opvallende hier is uiteraard de immense koepel. Het gebouw vormt een mooie eenheid met de campanile, de klokkentoren naast de kerk en het baptisterium, de doopkapel tegenover de voorgevel. De dom zelf mag je gratis bezoeken, maar er staat steeds een zeer lange rij. Die gaat wel behoorlijk vlot vooruit. Hou er rekening mee dat je ook hier fatsoenlijk gekleed moet zijn, bedekte schouders en bovenbenen.
Wanneer je de koepel of de klokkentoren wil beklimmen, heb je een betalend ticket nodig.
Vervolg je wandeling langs de Via de’ Martelli (de straat in het verlengde van de straat waarlangs je de dom bereikte). Als je hier de eerste straat links neemt, kom je aan bij de kerk San Lorenzo. Vanaf hier is er een gezellige, maar drukke markt waar je vooral veel lederwaren kan kopen. De Via dell’Ariento leidt naar een grote foodmarket waar je allerlei lekkers kan eten. Het is er ook vaak behoorlijk druk, dus een zitplaats vinden is niet altijd evident.
musea
Net zoals in Rome moet je ook in Firenze keuzes maken als het gaat om museumbezoeken.
Alvast één belangrijke bemerking: op maandagen is bijna alles gesloten in Firenze.
Galleria degli Uffizi
In dit reusachtige museum vind je enkele topwerken, bekend over de hele wereld: De Geboorte van Venus van Boticelli of Het Hoofd van Medusa van Caravaggio. Er hangen ook meesterwerken van Da Vinci, Michelangelo, Rembrandt en vele anderen. Het Uffizi beslaat 45 zalen, verdeeld over 2 verdiepingen. Het is dus best om vooruit te plannen wat je precies wil gaan zien. Zeker als je niet je hele dag in dit museum wil doorbrengen.
Het museum is elke dag open, behalve op maandagen. Tickets best vooraf online bestellen. Als je de dag zelf nog een ticket moet gaan kopen, reken dan op wachtrijen van om en bij de 2 uur.
Galleria dell’Accademia
De meeste mensen bezoeken dit museum enkel en alleen voor de bekende David van Michelangelo. Hoewel dit inderdaad de grote blikvanger is, zijn hier ook andere zaken te zien. Onderweg naar het beeld kom je bijvoorbeeld voorbij vier standbeelden van slaven, eveneens van de hand van Michelangelo. De beelden zijn onafgewerkt en je ziet de slaven als het ware uit het marmer kruipen. Indrukwekkend!
Dit museum is eveneens gesloten op maandagen en ook hier geldt: koop je tickets vooraf om lange wachtrijen te vermijden én zeker te zijn dat je binnen geraakt.
Santa Croce Basiliek
Oké, dit is geen echt museum maar een kerk. Alleen is er zoveel te zien, dat je gerust van een museum kan spreken. Er liggen belangrijke personen begraven, zoals Michelangelo, Niccolò Machiavelli, de componist Rossini en Galileo Galilei.
De kerk is elke dag open van 9.30u tot 17.30u. Vanaf mei 2026 zal je op zondagen alleen naar binnen kunnen van 14u tot 17.45u. Een toegangsticket kost € 10 maar er zijn ook kortingen mogelijk. Neem een kijkje op de website.
San Marco klooster
Dit klooster is een heel aangename, rustige plek middenin de stad, vooral bekend om de fresco’s van de dominicaan-schilder Fra Angelico (einde 14de eeuw).
Je wandelt eerst naar binnen in een mooie binnentuin. Rond die binnentuin liggen twee ruimtes die toegankelijk zijn: de kapittelzaal en een museumruimte. Nadat je deze bezocht hebt, kan je de trap naar boven nemen. Bovenaan de trap zie je één van de bekendste werken van de kunstenaar: De Blijde Boodschap van de Engel aan Maria. Daarna kan je een kijkje nemen in de cellen van de kloosterlingen.
Het klooster is gesloten op maandagen. Op andere dagen kan je bezoeken in de voormiddag.
Bologna
Bologna staat bekend als ‘la grassa, la rossa, la dotta’, een verwijzing naar de lekkere keuken, de rode daken (of politieke geschiedenis) en de universiteit. Het is een kleinere stad, maar zeker een bezoekje waard. Alle voetpaden zijn overdekt met zuilengalerijen, dus zelfs bij regenweer kan je er droog van A naar B.
De twee scheve torens, Torre degli Asinelli, vormen het symbool van de stad en kan je niet missen. Ook het grote plein, Piazza Maggiore zal je op je wandeling ongetwijfeld aandoen. Aan dit plein liggen verschillende palazzi en ook de kerk San Petronio. Deze kerk uit de 14de eeuw, gewijd aan de patroonheilige van de stad, werd nooit helemaal afgewerkt. Binnen vind je kunstwerken van bekende Italiaanse kunstenaars.
Grenzend aan dit plein is er Piazza del Nettuno met een gigantisch standbeeld van, jawel… Neptunus.
Een interessant bezoekje is dat aan het eeuwenoude ‘anatomisch theater’, Op deze plek konden studenten de anatomische analyse volgen op menselijke (en soms ook dierlijke) lichamen. De docent nam plaats in de lerarenstoel om de sessie te leiden. Het anatomisch theater werd gebouwd in 1637. De houten wanden met artistieke decoraties zijn indrukwekkend. De standbeelden verwijzen onder meer naar bekende figuren uit de geneeskunde, zoals Hippocrates.
Je vindt het anatomisch theater in het palazzo van het ‘Archiginnasio’, op een paar minuten wandelen van het Piazza Maggiore. Inkom kost €10, met audiogids.
Verona
Verona is een toffe tussenstop onderweg naar Venetië. Het is geen grote stad dus je kan makkelijk alles te voet doen. Eén dag is zeker voldoende hier.
Het is altijd fijn om een stadsbezoek te kunnen starten met een zicht op de stad. In Verona kan je over de brug ‘Ponte Pietra’ de trappen omhoog nemen naar het Castel San Pietro. Zo heb je meteen een overzicht over de rivier de Adige en het stadscentrum. Je kan ook je stadsbezoek hier afronden bij zonsondergang.
Wanneer je de rivier een eindje volgt, kom je bij het Castelvecchio, het oude kasteel. Dat is tegenwoordig een museum en kan bezocht worden.
Wandel richting stadscentrum en probeer een route te kiezen langs de Porta Borsari, een stadspoort die dateert uit de klassieke oudheid en nog steeds een indrukwekkende doorgang geeft naar de binnenstad. Via enkele mooie pleintjes, bv. Piazza delle Erbe of Piazza dei Signori, kan je dan verder wandelen naar het ‘casa di Giulieta’. Shakespeare heeft zijn ‘Romeo and Juliet’ gesitueerd in Verona. Hoewel het verhaal pure fictie is, hebben de inwoners van Verona hier maar al te graag op ingespeeld. Er is een huis waar Julia zou gewoond hebben en ook haar balkon kan je bezoeken. Als je het huis binnen wil, moet je toegang betalen. Eigenlijk is dat niet echt nodig. Vanop de binnenplaats heb je ook al een mooi zicht van wat er te zien is en je kan er al enkele mooie foto’s maken.
De ’topattractie’ voor de meeste bezoekers is het Romeinse amfitheater uit 30 n. Chr. Het gebouw is nog zeer mooi bewaard en kan overdag bezocht worden. ’s Avonds gaan er vaak evenementen door, zeker in de zomermaanden. Dan worden er indrukwekkende operavoorstellingen gegeven terwijl de nacht valt over de stad. Een speciale belevenis.
Venetië
Geen mooiere manier om deze reis af te sluiten dan in Venetië: mooie kanaaltjes, gezellige pleintjes, charmante kronkelstraatjes… Dat is het romantische beeld dat velen hebben van deze stad. En zo kán het ook zijn, maar dan vooral vroeg op de ochtend of laat in de avond. Overdag wordt Venetië overspoeld door massaal veel volk.
Om ook de rust te kunnen beleven, loont het de moeite om in de stad zelf te verblijven. Maar dat is natuurlijk niet goedkoop. Mestre of Lido di Jesolo zijn interessantere keuzes als je je budget wat in de gaten wil houden.
In Venetië is de boodschap vooral: dwaal rond en kijk waar de straatjes je naartoe voeren. Vertrekken met een stadsplannetje is eerder zinloos. Er zijn zoveel kleine wegjes die zelfs niet op de kaart staan of die plots onderbroken worden door een kanaal, dat je toch steeds op zoek moet naar een alternatieve route. Het makkelijkste is om je gewoon te laten leiden door de wegwijzers die ophangen in de binnenstad: ’to San Marco’ en ’to Rialto’. Zo kom je uiteindelijk altijd weer terecht waar je wil zijn.
San Marco moet je zeker bezoeken: het grote plein met de San Marcobasiliek, de bekende campanile of klokkentoren en het Dogenpaleis. Om het hoekje van dat paleis, een eindje verder langs de kade, bevindt zich de Brug der Zuchten. Het verhaal gaat dat de gevangen die brug moesten oversteken wanneer ze na hun rechtszaak terug naar de gevangenis werden gebracht voor hun terechtstelling. Door de raampjes van de brug konden ze een laatste blik werpen op hun geliefde lagune.
De Ponte Rialto is ook een bekende attractie in de stad. Deze brug met een ietwat speciale vorm staat vol winkeltjes.
Wanneer je wat meer rust wil, is het een goed idee om de Ponte Rialto over te steken en te gaan wandelen in de stadswijk aan de overkant van Canal Grande, San Polo. Ook daar zal je niet alleen zijn, maar de drukte is er toch heel wat minder.
