roadtrip door het Westen van de USA - Sunny Suitcase Stories

Onze oudste dochter is afgelopen schooljaar gestart in de middelbare school. Het lijkt ons dus perfect mogelijk om stilaan grotere reizen te beginnen maken.
De Verenigde Staten zijn makkelijk te bereizen, makkelijk te organiseren en vooral: FUN! Wanneer we dan ook nog een aanbod krijgen voor een huizenruil in de buurt van Los Angeles, is de beslissing snel gemaakt. ‘America, here we come!’
We gaan een roadtrip maken van 3 weken door West-USA: California, Nevada en Arizona.

San Francisco

dag 1: stadscentrum en Golden Gate Bridge

Gisteren bracht een lange vlucht via München ons naar San Francisco. Tegen middernacht plaatselijke tijd kropen we, héél moe, in ons bed. Toch is iedereen vanochtend om 5 u klaarwakker. Jetlag… Maar dus ook: een lange dag om de stad te ontdekken.

We ontbijten in een koffiebar in de buurt van het hotel. Terwijl we aan het eten zijn, komt er een man de zaak binnen. Hij neemt iets van de toog en wandelt, zonder te betalen, weer naar buiten. De student achter de toonbank roept boos enkele scheldwoorden, maar kan verder weinig doen. Hopelijk is dit niet overal de manier van doen hier.

We beginnen aan een enorme wandeltocht door de stad en houden onder meer halt bij de ‘Painted Ladies’, zes pastelkleurige huisjes die een zeer bekend beeld vormen van de stad. Een eind verder komen we bij een al even bekend huis: de gevel die gebruikt werd in de tv-serie Full House. We zijn niet de enige toeristen die hier een foto komen nemen.

Onze tocht gaat verder richting de Golden Gate Bridge. Bij een sportwinkel kunnen we fietsen huren, waarmee we naar de overkant van de brug willen rijden. Van de winkel naar de brug is al een stevige klim, niet evident voor de onervaren fietsers onder ons. De rit over de brug zelf is ook niet eenvoudig: grote drukte van andere fietsers en ook voetgangers, een stevige wind en halverwege onze tocht begint het dan ook nog te regenen. Maar, toch weer iets afgevinkt op onze bucketlist.

Na een Hawaïaanse lunch aan een kraampje vervolgen we onze wandeling richting Lombard Street, een zeer bekend kronkelstraatje. Van daaruit trekken we verder naar Fichermans Warf. Wat ’n tocht hebben we er vandaag op zitten! De steile straten hier maken het eens zo vermoeiend. We zijn dus heel blij wanneer we kunnen gaan zitten en een lekkere ‘Clam Chowder’ voor onze neus krijgen.

Na het avondmaal is iedereen te moe om helemaal terug te stappen naar het hotel. We besluiten snel terug te rijden met de bekende ‘cable car’. Dat valt toch even tegen. Meer dan een uur wachten tot we de tram in kunnen, op een koud en zeer winderig plein. Wanneer we dan uiteindelijk toch in de tram zitten, is de pret van korte duur. Plots stopt het voertuig en moet iedereen uitstappen. Door een medische urgentie ergens op het traject, moeten alle trams stoppen. Toch nog maar enkele blokken te voet verder dan. Wij gaan goed slapen!

bekende victoriaanse huizen in San Francisco

keerpunt van de cable car in San Francisco

dag 2: Alcatraz en Pier 39

We beginnen stilaan in het Amerikaanse tijdritme te passen en worden wakker van de wekker om 8 u. (Al zal de vermoeiende dag van gisteren daar ook wel voor iets tussen zitten). We halen ontbijt in de Starbucks vlakbij het hotel en eten alles gezellig op aan een tafeltje op Union Square.

Daarna wandelen we langs Chinatown naar Pier 33. Daar nemen we de boot naar Alcatraz. Het weer is intussen wat omgeslagen. Er staat veel wind en het is zelfs wat regenachtig. Blijkbaar is dat echt wel iets waar je in San Francisco rekening mee moet houden. We bezoeken Alcatraz met een audioguide. We krijgen op die manier veel interessante informatie. Enkele oud-gevangenen delen hun ervaringen en daar zijn heel wat aangrijpende verhalen bij. Toch wel een must-do-visit!

Terug aan land trekken we naar Pier 39, opnieuw onder een stralend zonnetje. We eten een kleine lunch, kijken naar de zeeleeuwen op de pontons en gaan enkele winkeltjes binnen. Van daar gaat het verder naar Pier 45, naar een museum met oude flipperkasten en ander ‘speelgoed’.

’s Avonds hebben we gereserveerd in het Hard Rock Café. Altijd lekker, altijd een toffe ambiance. We genieten van een lekkere maaltijd en kunnen er daarna weer tegenaan: te voet terug naar ons hotel.

van San Francisco naar Yosemite

Na het ontbijt wandelen we zo’n 10 minuutjes van aan ons hotel naar het autoverhuurbedrijf. Handig dat dit vlakbij is en we dus geen Uber of taxi moeten regelen. En achteraf bekeken extra handig omdat we onze paspoorten vergeten waren in de kluis in de hotelkamer! Gelukkig moesten we die kunnen voorleggen bij de autohuur, anders hadden we zonder paspoorten San Francisco verlaten en dit waarschijnlijk pas gemerkt bij onze terugvlucht vanuit Los Angeles.

Het is zo’n 3 uur rijden naar ons verblijf in Yosemite, een heerlijk hotel met mooie kamers, een zalig zwembad en elke avond s’mores aan het kampvuur. Bij aankomst is iedereen het er meteen over eens dat we de rest van de dag nergens meer naartoe gaan.

Yosemite

Een kleine domper bij het opstaan vanochtend: regen! Dat was wel voorspeld, maar wie gelooft dat nu in deze tijd van het jaar? Gisteren zou het volgens de voorspellingen ook regenen, maar toen scheen de hele dag de zon.

We zetten ons toch maar op weg. Na 5 minuten rijden we Yosemite al binnen. Wat een prachtige natuur hier! We zien El Capitan van heel dichtbij wanneer we Yosemite Valley rondrijden, de Merced River en enkele watervallen. Vanop één van de uitzichtpunten, Tunnel View, zien we El Capitan, Half Dome en de Bridal Vail Falls op één lijn. Echt schitterend.

We besluten naar Wawona te rijden en vandaar de shuttle bus te nemen naar Mariposa Grove. Daar maken we een stevige wandeling van een tweetal uren langs indrukwekkende sequoia’s. Het is intussen gestopt met regenen en er komt heel wat wildlife piepen: vogels, eekhoorns, chipmunks en zelfs herten. Alleen de beren laten zich niet zien. (Dat is misschien een goeie zaak.) De grootste sequoia is de ‘Grizzly Giant’: 63m hoog, 8m doorsnede en 29m omtrek aan de voet. Hij heeft vreemde takken die met een diameter van 2m eigenlijk op zichzelf een boom vormen.

Intussen is het 15u en heeft iedereen grote honger. In een winkeltje vlakbij Wawona kopen we een koelbox met ijs, sandwiches, beleg en water. We vinden een gezellige picknickplek. Daarna is het tijd om terug te rijden naar het hotel, slechts 42 mijl maar toch zo’n 2 uur rijden. Die kronkelbanen langs de bergen met een maximale snelheid van 25 tot 35 MPH vertragen alles natuurlijk.

We zijn net op tijd terug voor de s’mores! Avondeten doen we in het restaurant van het hotel. Hoge prijzen (zoals overal hier) maar gelukkig wel lekker!

Death Valley

Een vreemd begin van de dag: We lezen online dat Death Valley overstroomd zou zijn. ‘Floods.’ Is dat geen woestijn? Overstromingen daar? We begrijpen er niets van. Alle wegen zouden ook afgesloten zijn. Ons volgende hotel bevindt zich middenin Death Valley. Dat is dus wel vervelend…

Na heel wat pogingen krijgen we iemand van dat hotel aan de lijn. ‘Niets aan de hand’, krijgen we te horen, ‘via de westkant kan je ons zeker bereiken.’ We zetten ons dus op weg en zullen wel zien wat ons te wachten staat. Onderweg nemen we nog veel foto’s langs de Tioga Pass en duiken de Sierra Nevada in tot aan de vallei die begint in Levine. Daar picknicken we op een bankje. Veel mijlen volgen langs prachtige uitzichten. Uiteindelijk bereiken we de autobaan 190, die we moeten nemen naar ons verblijf in Death Valley. ‘Road Closed’, een bord en twee kegeltjes. Verder is er niets te zien. We overleggen even en hopen dat er een andere auto aankomt, die verder rijdt. Dan volgen wij. Maar alle andere wagens maken rechtsomkeer. Wij doen hetzelfde. Na een eindje rijden, veranderen we toch weer van gedachten: we gaan het erop wagen en zien wel waar we geraken. Vlakbij het bordje ‘road closed’ zien we een auto uit de tegenrichting komen, uit het ‘verboden gebied’. De chauffeur weet ons te zeggen dat je nog zo’n 20 mijl kan rijden maar dat het dan heel ruw wordt en dat je het park niet binnen geraakt. Terug dan maar… We rijden naar de dichtstbijzijnde Mc Donald’s en checken de nieuwsberichten op internet. Geen veranderingen daar. We telefoneren nog eens naar het hotel. Daar zegt men ons dat ze net iemand ingecheckt hebben en dat ze dus bereikbaar zijn. Goed, dan moeten wij er ook geraken.

Voor de derde keer zien we het ‘Road Closed’-bordje. Deze keer rijden we er rustig voorbij. We doen nog heel wat kilometers en wanen ons alleen in dit uitgestrekte landschap. Je kan zien dat er modderstromen zijn geweest, maar nergens is de weg geblokkeerd. We bereiken uiteindelijk rond 19u het hotel. Daar zijn nog 2 andere gezinnen, maar verder niemand. We koelen even af in de airco van de slaapkamer en gaan dan eten in het restaurant. Onze nachtelijke duik in het zwembad is zalig. Het water is heerlijk warm. Maar een verfrissende douche voor het slapen zit er niet in. Het douchewater blijkt namelijk ook warm, gloeiend heet zelfs.

Las Vegas

Vandaag rijden we nog een eindje door Death Valley, in oostelijke richting. Daar is het duidelijk dat de overstromingen er heviger zijn geweest. Er zijn stukken met veel zand op de weg. Maar gelukkig zien we nergens taferelen van wagens die werden meegesleurd door het water, zoals we eerder wel op het nieuws hadden gezien.

Onderweg naar Las Vegas bezoeken we Hooverdam. We wandelen over de brug tegenover de dam om een goed zicht te hebben op de hele constructie. Indrukwekkend! Maar vooral snikheet hier. Het is hier nog warmer dan in Death Valley. De auto geeft een buitentemperatuur aan boven de 40° C.

In Las Vegas zetten we onze bagage af in ons hotel en we kleden ons om, klaar voor een frisse duik in het zwembad. Dat blijkt echter in onderhoud. Het afkoelen zal dus nog niet voor meteen zijn. We maken dan maar een wandeling door de stad. De hotels hier zijn attracties op zich: Venetië in het klein mét gondels, flamingo’s, de Eiffeltoren, een rollercoaster… Je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben het hier. Wanneer het donker begint te worden, is alles nog indrukwekkender en worden de straten steeds drukker. We lopen doorheen enkele casino’s, maar blijven nergens staan. De dochters zijn sowieso nog te jong om hier iets te mogen doen. Doorlopen mag, staan kijken niet.
Vanavond eten we in het Hard Rock Café, nummer 2 van deze reis.

Zion

We rijden vandaag door naar Zion National Park. We parkeren de auto en worden dan met een shuttlebus naar het beginpunt van een wandeling gebracht, de Riverside Walk. Dat blijke een zeer mooie wandeling te zijn door een ravijn, langsheen een rivier. We zien heel wat eekhoorns en chipmunks, waarvan sommigen nogal opdringerig zijn. Het is duidelijk dat ze hier regelmatig iets te eten krijgen van de voorbijgangers.

In de late namiddag rijden we door naar onze verblijfplaats voor vanavond, een ranch met paarden en honden. Een heel fijn plekje waar we ’s avonds lekker kunnen eten en nog wat volksspelen kunnen spelen op het terrein.

Bryce Canyon

Vandaag gaan wij paardrijden in Bryce Canyon! Voor totaal onervaren ruiters zoals wijzelf is dat wel even spannend. We krijgen allemaal een paard of muilezel toegewezen en gaan dan op pad. We zijn met een groep van een tiental mensen met twee begeleiders.

Bij het begin van de tocht staan we doodsangsten uit. De paarden moeten namelijk langs een steil pad afdalen in de ravijn en nemen daarbij steeds de buitenbocht, vlak naast de afgrond. Ik blijf mezelf inprenten dat die dieren dat dagelijks doen en dat hier nooit iets gebeurt, maar toch ben ik er niet helemaal gerust in. Ik heb dan ook nog een paard dat niet al te best luistert en vooral geïnteresseerd is in alles wat eetbaar is.

Na de afdaling kan het genieten beginnen. Prachtige zichten en het zonnetje schijnt. De rit verloopt vlekkeloos en… niet onbelangrijk: na een tweetal uren komt iedereen weer veilig aan bij het startpunt.

We overnachten vandaag in Page, een stadje waar op zich niet veel te beleven valt maar wel vlakbij onze activiteit van morgen. Op aanraden van Tripadvisor gaan we er eten bij pizzeria ‘Stromboli’. Reusachtige pizza’s daar!

Antelope Canyon – Horseshoe Bend

Antelope Canyon wordt in vele reisgidsen over het hoofd gezien maar is héél erg de moeite. De canyon wordt door Navajo-indianen uitgebaat en zij organiseren alle tours. Je kan deze canyon dus niet op eigen houtje bezoeken.

We rijden naar het startpunt en worden daar in de achterbak van een pick-up truck geladen. De rit is een avontuur op zich: de truck rijdt goed door, over putten en hobbels, we worden serieus door mekaar geschud. Daarna komen we aan bij de ingang van een soort grot. We worden begeleid door een Navajo-gidse met veel verstand van fotografie. In het begin proberen we zelf wat foto’s te nemen, maar die hebben steeds een blauwige schijn. De gidse verandert wat instellingen op onze smartphones en plots zien de foto’s er veel beter uit. Ze geeft ook interessante uitleg over het ontstaan van de canyon en de overstromingen die er de laatste jaren hebben plaatsgevonden.

Van Antelope Canyon reizen we verder naar Horseshoe Bend, een plaats waar de Colorado-rivier een serieuze bocht heeft uitgesneden uit het omliggende terrein, in de vorm van een hoefijzer.

We vervolgen onze weg naar de Grand Canyon. Wanneer we aankomen bij ons verblijf in het nationale park is het al wat onweerachtig geworden. We willen gaan kijken naar de zonsondergang over de Canyon, maar daar is niet veel van te zien. Vooral veel wolken. De Canyon op zich is uiteraard wel heel indrukwekkend. Na een tijdje begint het ook echt te onweren en dat zorgt voor spectaculaire beelden over de ravijn.

Grand Canyon – Route 66

Opnieuw een spannende activiteit vandaag: We gaan met een helikopter over de Grand Canyon vliegen. We vertrekken vanuit een kleine luchthaven en vliegen eerst over een dorp en dan over een natuurgebied. Plots, heel overwacht, zien we een reusachtige kloof en hangen we boven de Grand Canyon. Een helikopter is zeer wendbaar en kan dus tot een stukje in de kloof afdalen. Ondertussen krijgen we uitleg in onze koptelefoon. Er speelt ook heldhaftige muziek die wel past bij de gelegenheid.

Jammer genoeg is de vlucht snel voorbij. Een dik half uur later staan we al terug met onze voeten op de grond. We vervolgen onze tocht. Via Route 66 rijden we vandaag westwaarts om morgen nog een laatste nationaal park te bezoeken. Het slechte weer van gisterenavond is nog steeds niet geheel verdwenen. Via de smartphone krijgen we meldingen over gevaarlijke onweders in de buurt. Daar blijven we gelukkig van gespaard.

Route 66 is in onze ogen een snelweg zoals alle andere. Tegen de avond komen we aan in Needles, bij ons motel voor vandaag. We krijgen daar de tip om te gaan eten in een typisch Amerikaas wegrestaurant in de buurt. Reusachtige porties, lekker eten en niet te duur. Dat hebben we hier nog niet vaak meegemaakt.

zicht over Grand Canyon vanuit helikopter

Joshua Tree

Een bezoek aan Joshua Tree toont weer een heel ander soort landschap. Ook mooi, maar we zijn ondertussen natuurlijk al enorm verwend met alle mogelijke vormen van natuurpracht. Hier zijn speciale bomen en vreemde rotsformaties de belangrijkste attracties.

In de namiddag komen we aan in ons ruilhuis. Een heel ruime woning met een privézwembad. We doen nog wat boodschappen en dan installeren we ons. Hier gaan we genieten de komende dagen!

Los Angeles

dag 1: Hollywood – Warner Bros Studios

Vandaag hebben we een reservatie bij de Warner Bros Studios. Een half uur te vroeg komen we aan, maar we kunnen meteen naar binnen. Niemand controleert het tijdstip op onze tickets.
Eerst krijgen we via een filmpje uitleg over de studios. Daarna stappen we in een karretje dat ons zal rondrijden over het domein. We zien heel wat ‘sound studios’, grote hangars waar opnames worden gemaakt. Het is zondag dus er is niet zoveel activiteit vandaag. Daardoor mogen we bij één sound studio ook binnen even een kijkje nemen.
We zien locaties die gebruikt worden voor buitenopnames van films of series. Heel tof want we herkennen vanalles! We zijn grote fans van de series Friends en Gilmore Girls en die zijn onder meer hier opgenomen.
Daarna gaan we een ruimte binnen waar decors staan opgesteld uit Friends en The Big Bang Theory, we zien rekwisieten en foto’s. En we kunnen ook zelf foto’s nemen. De toer eindigt bij Batman, Superman en allerlei stoere voertuigen. Daar zijn we minder in thuis, maar ook dat is leuk om eens te bekijken. Een zeer geslaagd bezoek was dit! We hebben ook veel bij geleerd. Vooral dat bijna alles wat je ziet op een scherm fake is. Maar de Oscar die we aan het einde van de tour mogen vasthouden, is wel echt.

We rijden van hieruit naar Mulholland Highway om van daar het Hollywood Sign te kunnen fotograferen. We hebben online een lijstje gevonden met adressen van bekende acteurs en besluiten een ritje te maken langs enkele huizen, doorheen Beverly Hills. Dat valt uiteindelijk wat tegen. Veel meer dan hoge muren, hagen en gesloten poorten valt er niet te zien. Je kan deze toer ook doen via organisaties. Mogelijks brengen zij je naar locaties waar wel wat te zien valt, maar wij wilden hier geen geld aan uitgeven.

In de late namiddag rijden we richting Hollywood Boulevard met de beroemde walk of Fame. Een lange zoektocht naar parkeerplaats levert niets op, we kiezen dus maar voor een ondergrondse parkeergarage. Wat duurder, maar daar staat de wagen dan in principe wel veiliger. Via de vele sterren op de vloer en het Chinese theater komen we aan bij het Hard Rock Café. Dat was intussen al even geleden! 😉

dag 2: Relax in ons ruilhuis

Na zoveel dagen op de baan en tal van bezoeken is het tijd voor een dagje rust. We relaxen bij het zwembad en in de jacuzzi. De vier schildpadden in de tuin kunnen vrij bewegen tussen de vijver en het zwembad. Ze zwemmen dus gezellig met ons mee. We lezen een boek, spelen gezelschapsspelletjes en de meisjes houden zich creatief bezig in hun schetsboeken.
Tegen de avond steken we de barbecue aan.

dag 3: Disneyland

Vandaag weer vroeg uit de veren. We gaan naar Disneyland! We vertrekken om 7.10 u en zijn om 7.50 u al ter plekke. Alles is hier goed geregeld. Er zijn meerdere grote parkings in de buurt van waaruit je met een bus naar het park kan. Onze rugzak wordt gecheckt voor we instappen en we krijgen te horen dat een selfiestick niet mee binnen mag in het park. Even terug naar de auto dus om die achter te laten. Mijn reisgenoten zijn niet zo dol op mijn selfiestick, dus die lachen in hun vuistje.

We hebben een heel toffe dag in het park. Er zijn behoorlijk lange wachtrijen bij de meeste attracties, maar daar maken we ons niet druk in. Uiteindelijk kunnen we heel wat attracties gedaan krijgen. We hebben ook een fotomomentje met Mickey Mouse, Winnie The Pooh en Iejoor. Op het einde van de dag is het nog even spannend. We staan al een uur in de rij voor ‘Indiana Jones Adventure’. We krijgen na een tijdje de indruk dat die rij niet meer vooruitgaat. Door de luidsprekers weerklinkt de boodschap dat er een probleem is en dat ze niet kunnen zeggen hoe lang het zal duren voor de attractie weer werkt. Veel mensen druipen af, maar wij volharden. Een uurtje later kunnen we uiteindelijk toch naar binnen. Een geweldige attractie! Wat ’n geluk dat we toch blijven wachten zijn.

Intussen is het tijd voor de parade. We nemen plaats aan Main Street en rusten wat uit op het voetpad. Zo’n hele dag pretpark is best vermoeiend. De parade is dan toch weer de moeite waard dus we zijn blij dat we zo laat gebleven zijn. Morgen doen we het gewoon weer een dagje rustig aan.

dag 4: Newport Beach

De vroege vogels zijn vandaag wakker om 9 u, de schone slapers verschijnen pas tegen de middag. We besluiten er een namiddagje strand van te maken. Op een twintig minuutjes rijden bevindt zich Newport Beach. Weinig volk en dus makkelijk parkeren (wel betalend overal). We lezen wat in het zonnetje en de dochters wagen zich in zee.

’s Avonds gaan we naar ‘Trenta’, een Italiaans restaurant dat ons werd aangeraden door ons ruilgezin. Terecht, zo blijkt. Heel gezellige ambiance en lekkere pizza’s. De pizza’s zijn rechthoekig en je kan drie verschillende pizza’s combineren op één deeg. Ze zijn ook meer dan groot genoeg voor een gezin van vier. We hebben geen plaats meer voor een dessertje.

dag 5: Santa Monica – Venice Beach

Een uurtje rijden brengt ons naar Santa Monica. De afstanden vallen hier allemaal wel mee, maar het verkeer is op heel wat plaatsen verschrikkelijk. We staan voortdurend stil.

De pier is de voornaamste attractie in Santa Monica. Er is veel ambiance: straattheater, dansen, goochelen enz. Er is zelfs een klein pretpark op de pier. We doen een ritje op de rollercoaster. We gaan ook eten in een restaurantje op de pier. Dat is geen haute cuisine, er is vooral keuze uit gefrituurde vissoorten, maar het smaakt.

Daarna wandelen we via het strand naar Venice Beach. We passeren aan ‘Muscle Beach’, een fitness op het strand waar spierbundels hun krachten tonen, en aan een skatepark. Verder is er in Venice Beach niet zoveel te zien. We zien wat vreemde individuen die duidelijk onder de invloed zijn van bepaalde middelen, want de geur van marihuana hangt hier overal. Niet onze favoriete locatie deze reis.

dag 6: Universal Studios

De laatste uitstap van deze reis is opnieuw een attractiepark. Universal Studios staat volledig in het teken van films. Het park gaat open om 9 u, dus we vertrekken om 7.15 u. ETA 8.15u. Maar dat is zonder het drukke verkeer gerekend. Rond L.A. is er overal file, zelfs tot in een omtrek van 15 mijl. En dan stuurt die ellendige GPS ons nog pal door het stadscentrum. Pas om 9u rijden we de parking op.

We starten de dag met de Harry Potterattracties, want naar verluidt staat daar later op de dag een lange wachtrij. Achteraf begrijpen we waarom. ‘Harry Potter and the Secret Journey’ is echt spectaculair. Je hangt in een bakje aan een robotarm en je wordt alle richtingen uit geslingerd. Ondertussen word je aangevallen door allerlei enge 3D wezens en begeleid door Harry Potter himself.

We gaan verder met de Studio Tour: in een treintje rijden we langs allerlei decors, we komen in een aardbeving terecht, zijn getuige van een overstroming en worden belaagd door Jaws.

Na een kleine lunch doen we de ene attractie na de andere: Jurassic Parc, The Simpsons, Kung Fu Panda, the Minions, the Secret Life of Pets… Heel wat attracties hebben 3D effecten. Spectaculair maar enkelen onder ons worden er wat misselijk van. De wachtrijen zijn deel van het spektakel en dat is echt tof. Zo gaan we bij ‘The Secret Life of Pets’ een heel appartementsgebouw door.
We pikken ook enkele shows mee: ‘Animal Actors’ en ‘Waterworld’.

Net voor sluitingstijd passeren we nog even bij de ‘Harry Potter’-zone. Totaal geen volk meer daar. We kunnen de indrukwekkende attractie van vanochtend nog tweemaal doen in een kwartier tijd.

De terugrit verloopt gelukkig vlotter dan de heenrit. Bij thuiskomst schuiven we enkele pizza’s in de oven en kijken wat Netflix.

attractie Life With Pets Universal Studios

Attractie Jurassic Park Universal Studios

dag 7: nog een dagje rust én de opruim

Vandaag genieten we nog wat van de faciliteiten van ons ruilhuis, we zwemmen, gaan in de jacuzzi en doen gezelschapsspelletjes. Jammer genoeg moeten we in de namiddag ook wat valiezen beginnen inladen en wat poetsen. Morgenochtend worden we op de luchthaven verwacht voor de terugvlucht naar België.

Het was een heerlijke reis met heel veel variatie: steden, natuur, attractieparken en gelukkig ook wat rust op het einde. Hier gaan we met veel goede gevoelens aan terugdenken.

Zelf plannen?

Kriebelt het om zelf te vertrekken? Alle praktische tips over vervoer, accomodaties en activiteiten vind je in het onderdeel ‘praktisch’. Ook over de kostprijs vind je daar transparante informatie:
West-USA praktisch

Roadtrip met tieners door het westen van de USA